Ravenna to miasto, które zdecydowałam się odwiedzić, po wielu pozytywnych opiniach w Internecie. Nie wspominając już o przepięknych zdjęciach! Przyznam szczerze, że chciałam to zobaczyć na własne oczy. Zostań z nami! Postaram się, przybliżyć Wam trochę historii tego miasta. Obiecuję! Postaram się również nie przynudzać.
Ravenna to miasto, które jak już sam tytuł wpisu wskazuje, zasłynęło z pięknych mozaikowych budowli. Budynki z zewnątrz, kompletnie nie wskazują na to, co znajdziemy po wejściu do środka. Być w Ravennie, a nie zobaczyć mozaikowych sklepień to jak… nie być w Ravennie.
Zabytki miasta ściśle związane są z czasem wczesnochrześcijańskim i bizantyjskim. W 1996 roku zostały one wpisane na listę światowego dziedzictwo UNESCO.
Co ciekawe? Mają tutaj nawet mozaikowe ławeczki!
Polecamy parking na tyłach Bazyliki San Vitale (dokładny adres: Largo Giustiniano, 1, 48121 Ravenna RA, Włochy). Płaci się tam tylko za wjazd, 3,5 Euro w automacie. Z parkingu do miejsca zakupu biletów jest już dosłownie 5 minut na nogach.
Ravenna na pierwszy rzut oka wydaje się małą miejscowością. Dopiero po sprawdzeniu danych, dowiedziałam się, że zamieszkuje ją blisko 150 tys. osób. Bardzo mnie to zaskoczyło!
Najważniejsze zabytki miasta znajdują się stosunkowo blisko siebie. Nam udało się wszystko zobaczyć w 3h.
Co zatem polecamy zobaczyć w Ravennie?
Mausoleo di Galla Placidia
Jest budowlą grobową Galli Placydii, córki Teodozjusza I Wielkiego, powstałą w I. połowie V wieku. Budynek zbudowany z cegły ma plan krzyża greckiego, o surowym wyglądzie.
Budynek z zewnątrz wygląda bardzo niepozornie i ciężko uwierzyć, że skrywa tak przepiękne mozaiki. Wejście jest biletowane i określone na konkretną godzinę. Dostajemy możliwość podziwiania wnętrza przez 5 minut, natomiast jest to wystarczający czas, żeby się wszystkiemu przyjrzeć, zrobić zdjęcia, czy coś nagrać. Mauzoleum znajduje się zaraz obok okazałej bazyliki.
Basilica di San Vitale
Kościół z V wieku wzniesiony na planie ośmioboku. Budowla ta posiada jedne z najlepiej zachowanych bizantyjskich mozaik. Wpisana na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Według doniesień jej fundatorem był Justynian Wielki, który przez jej doniosłość i bogactwo chciał podkreślić potęgę państwa.
Wygląda najbardziej okazale i też ciekawie z zewnątrz. W środku bazyliki dzieje się bardzo dużo, mamy część surową, przepiękne malowania w kopule i zdobiony mozaikowy ołtarz. Najpiękniejsze zdobienia znajdują się głównie na sufitach, więc zwiedzając Ravennę trzeba się przygotować, na ciągłe patrzenie w górę.
Basilica di S. Apollinare Nuovo
Kościół został wybudowany na początku VI wieku przez króla Ostrogotów Teodoryka jako kaplica pałacowa, przeznaczona dla arian. Kościół jest ceglany i ma formę trójnawowej bazyliki.
Do bazyliki przylega mały fragment ogrodu, znaleźć tam można kwitnącego bananowca! Jak się okazało, było to bardzo zaskakujące dla wielu osób.
Na tyłach Bazyliki znajduje się też bezpłatna toaleta. Polecamy skorzystać, gdyż wszystkie toalety, które widzieliśmy po drodze w mieście, były płatne.
Battistero Neoniano
Powstało z przebudowanej łaźni rzymskiej. Prace rozpoczęto z polecenia biskupa Ursusa pod koniec IV wieku, końcowy kształt uzyskało w II połowie V wieku w czasach biskupa Neona. Powstawało jako aneks do wielkiej bazyliki, zniszczonej w 1734.
Do baptysterium staliśmy w kolejce. Pani w okienku z biletami przekazała mi informację, że odbywała się tam jakaś uroczystość wcześniej. Możliwe, że to był powód tego opóźnienia. Tak samo, jak do mauzoleum mieliśmy tu wyznaczone 5 minut oglądania budynku od wewnątrz.
Z minusów, moim zdaniem strasznie dużo osób jest wpuszczanych na jedną godzinę jak na tak niewielką przestrzeń.
Natomiast z plusów, mamy tutaj krzesełka, więc trochę wygodniej jest podziwiać sufity na siedząco.
Museo e Cappella Arcivescovile
W muzeum pokazywane są zachowane relikty wczesnochrześcijańskiej Ravenny, w tym fragmenty mozaiki z pierwszego kościoła katedralnego oraz kaplica Sant Andrea, pochodząca z królestwa gotyckiego.
Kaplica Sant Andrea
Prywatna kaplica biskupa, zbudowana w czasach Teodoryka (koniec V wieku) i poświęcona św. Andrzejowi.
W ramach jednego biletu możemy zakupić wejście do 3 zabytków za 10,5 Euro lub do 5 zabytków za 12,5 Euro. My zdecydowaliśmy się na zakup tej droższej wersji. W skład tego biletu wchodzi: Basilica di San Vitale, Basilica di S. Apollinare Nuovo, Battistero Neoniano, Mausoleo di Galla Placidia, Museo e Cappella Arcivescovile.
Warto zakupić taki bilet z wyprzedzeniem (zwłaszcza jadąc do Ravenny w sezonie), 2 z 5 obiektów mają wyznaczoną godzinę wejścia, więc może się okazać, że będzie trzeba długo czekać lub zwiedzanie tych miejsc, będzie niedostępne w tym dniu.
Basilica Ursiana
Katedra w Ravennie, pierwotnie zbudowana na przełomie IV i V wieku. Nazwę otrzymała od nazwiska fundatora – biskupa Ursusa. Po 1700 roku została całkowicie przebudowana. Ze starej katedry zachowały się krypta i dzwonnica z X wieku.
Tomba di Dante
Dante Aligheri urodził się w 1265 roku we Florencji, a w wyniku konfliktów i dojścia do władzy nieprzyjaznych dla niego ludzi musiał opuścić swoje miasto i zaczął tułaczkę po Włoszech. W 1318 roku przybył do Ravenny i tutaj zmarł 3 lata później. Pierwotnie pochowany został w Bazylice San Francisco, obok teraźniejszego grobowca. Po jego śmierci swoje racje do jego ciała zaczęła rościć Florencja i tak przez wiele wieków, jego kości były chowane, odnajdywane, aż w końcu zaginęły na ponad 200 lat.
Obecne mauzoleum zbudowano w latach 1780-1782 z projektu architekta z Ravenny Camillo Morigia. Jest to mała neoklasyczna świątynia o prostych liniach i kilku dekoracjach.
Basilica di S. Francesco
Budynek został zbudowany w 450 roku przez Neobiskupa Rawenny i poświęcony świętym Piotrowi i Pawłowi . To tutaj w 1321 roku odbył się pogrzeb Dantego. W latach 1918-1921, w ramach przygotowań do 600. rocznicy śmierci Dantego, kościół został radykalnie odrestaurowany, usuwając wszystkie barokowe dodatki i przywracając mu pierwotny styl.
Krypta Bazyliki San Francesco
Poniżej prezbiterium znajduje się krypta z IX-X wieku, można tam przez małe okienko podziwiać mozaikową podłogę zanurzoną w wodzie gruntowej. Oprócz mozaik można tam też dostrzec złote rybki.
Mozaiki te pochodzą z okresu późnostarożytnego (V w. n.e.) i zostały odrestaurowane w 1877 roku. Znajdują się na nich również dwie inskrypcje, jedna w języku greckim i jedna po łacinie.
Obok okienka znajduje się maszyna, do której trzeba wrzucić monetę, żeby zapaliło się światło w krypcie. Według naszych obliczeń świeci się około 1 minuty, co spokojnie wystarcza, żeby kilka osób mogło podziwiać mozaiki. My akurat staliśmy w kilkuosobowej kolejce, a światło zgasło dosłownie na 2 osoby przed nami.
Piazza del Popolo
Rynek miejski w Ravennie. Znajdują się tutaj budynki władz miasta, ale także liczne kawiarnie i bary. Miejsce to żyje o każdej porze dnia i nocy.
Spędziliśmy tu dosłownie 2 minuty, a szkoda, bo chętnie wypiłabym kawę w takim otoczeniu. Niestety wychodząc z muzeum, zaczęło kropić, a chmury nie wskazywały na mały deszczyk. Postanowiliśmy jak najszybciej uciekać w stronę naszego samochodu.
Annafietta Mosaicisti
Sklep i jednocześnie pracownia znajdująca się przy głównej ulicy prowadzącej do Bazyliki San Vitale. Od progu witają nas mozaiki. Wstęp jest całkowicie darmowy i można zobaczyć mozaiki w całkiem innym wydaniu niż te w bizantyjskich zabytkach.
Więcej szczegółów dotyczących atelier można znaleźć tutaj.
Ravenna mnie zachwyciła i myślę, że wiele osób potwierdzi moją tezę! Jest to miasto uważam, że „jedyne w swoim rodzaju”. Chociaż, kto wie… Mogę się również mylić.
